Zelfs een mislukte opname kan nog aardige informatie bevatten

Bij de spuisluis aan de Brouwersdam weer eens grijze zeehonden zitten spotten. Met de telelens tussen de spijlen van het hek door en dan maar hopen dat je snel het juiste moment kan pakken: waar komen ze boven, kan ik twee koppen tegelijk in beeld krijgen, krijg ik ze wel in beeld?? Je hebt met de lens weinig bewegingsruimte tussen de spijlen. Veel van de opnamen zijn rijp voor de digitale prullenbak. Zo ook deze: te laat, wist ik. Maar thuis met de opname op het beeldscherm bedacht ik me: 5 vingers met nagels in actie zie je zelden. Vandaar dat ik de lezer deze opname toch niet wil onthouden.


Nog eenmaal de Wolfsmelkpijlstaartrups

Nogmaals op zoek gegaan naar deze rups. Het is laat in het seizoen en de kans op een treffen neemt aanzienlijk af. Op de Kwade Hoek jutter Geert tegen het lijf gelopen die me wist te vertellen dat ergens bij het verste duintje op de noordwest punt er nog een zou moeten zitten. Te weinig tijd en te ver. Ik steek dwars door, terug naar de parkeerplaats. Honderden Zeewolfsmelkplanten en dan op eens deze kanjer , 8 centimeter lang , boven in de plant. Schitterend in de volle zon, missie geslaagd!


Strandplevier

Minder bekend en kleiner in aantal dan zijn neef de Bontbekplevier. Dit volwassen exemplaar , vermoedelijk een vrouwtje gezien het ontbreken van de oranjebruine kruin dat het mannetje kenmerkt in de zomer, vanmorgen gefotografeerd op de Kwade Hoek. Duidelijk zichtbaar de niet doorlopende kraag, een van de verschillen met de bontbekplevier en het gemakkelijkste geheugensteuntje.


De wolfsmelkpijlstaartrups!!!

Nauwelijks het vorige berichtje geplaatst waarin ik , teleurgesteld, me moest beperken tot de Zeewolfsmelk, komt er een reactie binnen van Silvia Lievaart, natuurgids op de Kwade Hoek met een fraaie opname van de wolfsmelkpijlstaartrups! Scherper oog, meer geduld, beter gezocht, meer talent, wie zal het zeggen: maar we hebben hem, rups uit eigen gebied!


Zeewolfsmelk

Algemeen aan de kust van de Delta , met name op Voorne en Goeree, in het noorden van Nederland een bijzonderheid: Zeewolfsmelk. Gedijt uitstekend boven de vloedlijn bij de beginnende duintjes, is door de textuur van zijn stengels en bladeren goed bestand tegen de felle uitdrogende zeewind. Zijn naam heeft de Zeewolfsmelk te danken aan het witte giftige sap dat rijkelijk stroomt wanneer je een stengel afbreekt. Zeewolfsmelk is de waardplant voor de wolfsmelkpijlstaartvlinder met bijbehorende wolfsmelkpijlstaartrups. Mooie namen die recht doen aan de schoonheid van dit beestje. Kom je van buiten de Delta en bezoek je onze stranden dan wil je ze zien, plant, rups en vlinder. Helaas lukte het mij vandaag niet dit triootje te scoren…….


Een wonderlijke reis

Op de bloem van de Zeedistel kun je deze wonderschone vlinder aantreffen: de Distelvlinder. Naast mooi is deze vlinder ook bijzonder (hoewel voor vlinders dit niet bijzonder schijnt te zijn). Deze trekvlinder komt uit Afrika, ten zuiden van de Sahara. Vorig jaar november vertrokken en deze zomer hier aangekomen, niet letterlijk dezelfde vlinder maar een nazaat, een kind of kleinkind. Onderweg wordt er een aantal keren voortgeplant en dat in driekwart jaar. Voortbewogen door de wind, op een kilometer hoogte met een snelheid van ca 50 km per uur. Nu dan op die mooie distelbloem, die fraaie vlinder met dat wonderbaarlijke verhaal en dan door bijna niemand opgemerkt, zo op het strand achter de primaire duintjes. Schoonheid is overal maar je moet het wel zien!


Verborgen schoonheid

Achter de primaire duintjes, op het strand van de Oostvoorne en op de Kwade Hoek, kun je veldjes zeedistel aantreffen, vaak gemengd met zeewolfsmelk. De zeedistel, vrij algemeen aan de kust van Noord- en Zuid Holland maar zeldzaam in Zeeland. Met zijn mooie mix van zeegroene bladeren en lavendelblauwe bloemen, een ware schoonheid verborgen achter de duinen.