All posts by Ad van den Berge

Een strandrover in de jachthaven.

Op uitnodiging van de leiding van de jachthaven te Bruinisse, hebben we in samenwerking met “de Natuurklas” een workshop verzorgd.

Deze keer ging het over “wieren, pieren en schelpdieren”.

Na een inleiding mochten de kinderen mee rijden in de avonturen-strandrover naar het strand. Hier werden wieren en pieren “gevangen” en leerden men onder meer hoe schelpdieren aan hun voedsel komen.

Ook de komende weken staan we weer op het terrein van deze prachtige jachthaven. Zaterdags van 11 tot 13 uur.


Bruinvis…

Melding via SOS Dolfijn: “Een dode bruinvis bij P6, Maasvlaktestrand.”

Daar wordt op dit moment hard gewerkt door baggeraars om weer nieuw zand op te spuiten en het kadaver lag dan ook tussen de grote gravers, vlakbij de rijplaten op de vloedlijn.

De landrover kon ik nu naast de machines parkeren en dit scheelde weer een heel stuk sjouwen!

Volgens het strandingsprotocol heb ik het geslacht bepaald en de lengte opgemeten. Het betrof een nog jong vrouwtje bruinvis met een lengte van 1.15m. Nog enkele foto’s gemaakt en alle gegevens doorgegeven.

Tot slot het kadaver van de kleine walvis netjes geborgen en afgevoerd.


Nieuwe avonturen-aanhanger opgeleverd

Met hulp van de Landschapstafel en Jan en Mary van Deelen is onze nieuwe aanhanger nu opgeleverd en technisch bijna klaar.

Weer een nieuw fase in de ontwikkeling van onze stichting. Dit verdiende zeker een toast.

Nu kunnen we verder met het ontwerpen en maken van de inhoud en het verfraaien van het uiterlijk van de aanhanger.

Genoeg bergruimte en expositie mogelijkheden. Zelfs een kijkgat om het allemaal nog wat spannender te maken.

Binnenkort hopen we u tegen te komen op een van de stranden of tijdens een van onze presentaties.


Op-geschept…

Een wandeling op het voormalige autostrand… het is laag water. Herinneringen aan “ooit” en nieuwsgierig naar wat kan komen.

De zee lijkt ver weg en de slikkerige bodem strekt zich van daar uit naar de zandduintjes uit een badplaats-verleden. Toen het strand nog strand was en de zee zich uitstrekte zonder hindernissen op de horizon.

Plots trapte ik op een roestig uitsteeksel in het nog natte zand en nieuwsgierig keek ik wat beter naar het half vergane stukje ijzer.

Voorzichtig trok ik aan het uitstekende stukje en voelde een beetje beweging.

Omdat je nooit weet wat er nog meer onder het zand verborgen zit, schepte ik voorzichtig met beide handen het omliggende zand opzij. Het stukje ijzer was nagenoeg plat en leek totaal ongevaarlijk.

Een kort steeltje van hout en een bijna vergaan en roestig blad van een schepje. De vorm deed me denken aan een vroegere kolenschep of een turfschepje. Maar een kinderschepje uit wat vroeger tijden lijkt me het meest voor de hand te liggen. Zeker gezien de locatie.

De ouderdom is moeilijk te schatten door de combinatie van ijzer en zout water, maar het model doet vermoeden dat het toch al enkele decennia is geleden dat dit werktuig hier vergeten, achtergelaten of aangespoeld is.

Mocht iemand dit model schepje herkennen dan horen wij dit graag.


Weer op het strand!

Afgelopen dinsdag zijn we sinds lange tijd weer met de avonturen strandrover naar het échte strand gereden.

Wisselend bewolkt, 21 graden en de zomervakantie is inmiddels begonnen. De P plaats bij de eerste Slag was bijna vol en op het strand was het redelijk druk met badgasten.

Het was weer even wennen aan het feit dat ook onze ooster- en zuiderburen geïnteresseerd waren. Wat was het woord bruinvis ook weer in het Frans.. en hoe zeg je kwal in het Duits? Na enige tijd kwam onze kennis weer boven en verliepen de gesprekken verder zonder spraakverwarring.

We werden deze middag geholpen door 2 gasten die ook werkzaam zijn bij Aseal en dit is zeker voor herhaling vatbaar.

Na een geslaagde première kwamen we helaas met pech langs de weg te staan maar de ANWB was gelukkig snel ter plaatse om ons weer op weg te helpen.

Dank voor jullie inzet: Charlene, Jimmy en de wegenwacht!


Stormmeeuw verstrikt…

Mirjam heeft al eerder een melding gedaan over een zeehond en had ons telefoon nummer blijkbaar nog.

Vanmorgen vroeg ontdekte ze een stormmeeuw op het Maasvlakte strand die verstrikt zat in een vistuig. Vishaak vast in de bek, draad om de vleugel en het zware lood sleepte het dier moeizaam achter zich aan.

Of wij, van de zeezoogdierenhulp wilden komen helpen omdat een andere hulpdienst niet had gereageerd. Bij dit soort taferelen probeer ik altijd zo snel mogelijk in actie te komen want wij dragen hier duidelijk ook eens stukje verantwoordelijkheid. Net als bij de zeezoogdieren, die in netten verstrikt raken, worden dieren vaak het slachtoffer van menselijke bemoeienissen.

Eenmaal ter plaatse was het nog even zoeken voor we het vistuigslachtoffer aantroffen aan de rand van het water.

Uiteindelijk is het gelukt om het vluchtende dier te vangen en te onderzoeken.

Het grootste probleem was de haak die diep in de snavel vast zat met een weerhaakje. De stormmeeuw, die er niets van begreep, beet fel van zich af. Met enig beleid en geduld konden we het scherpe haakje verwijderen zonder al te grote schade in de snavel.

Het dunne, snijdende draad rondom de vleugel was gelukkig snel los te maken en na enige aarzeling koos de stormmeeuw, verlost van het tuig, het luchtruim.

Dank voor de melding, Mirjam!


Pop up voor schippers en scheepsmaten.

In samenwerking met ‘de Natuurklas’ zijn zijn we met onze avonturen strandrover naar de jachthaven in Bruinisse gereden.

Op uitnodiging van de havenmeester hebben we ook in Zeeland onze passie en kennis kunnen uitdragen. Het thema was deze keer: “Kroelende krabben en kwispelende kreeften”. Ja.., ook deze dieren hebben een romantisch en verrassend liefdes leven.

De komende weken staan zijn we nog 4 keer op het terrein van de jachthaven voor nog meer strandrover avonturen. Telkens met een ander thema.

De veiligheidsvoorschriften i.v.m. het Corona virus worden vanzelfsprekend in acht genomen, de volwassenen blijven buiten de afzetting en alleen de kinderen komen samen voor het avontuur.


Eerste witje ooit!

Normaal worden de grijze zeehondenpups geboren in december en januari.

Gisteravond troffen we, na een melding van de reddingsbrigade van Rockanje, een dode pup aan van de grijze zeehond.

Gezien de verre staat van ontbinding en de aanwezigheid van maden en andere insecten, moet dit dier al maanden geleden overleden zijn.

Wellicht begraven geweest of elders gelegen en nu door de vloed mee genomen en bij Rockanje gestrand.

Geen fris werk, maar netjes geborgen en afgevoerd.


Bouwpakket uit een eitje.

Een krab komt uit een ei.

Moeder draagt de eitjes onder haar buik onder een klep en beschermt zo haar “kroost”. Na het uitkomen van de eitjes begint de krab het leven als een onbeduidende larve. Pas na enige tijd meet de krab het definitieve maatpak aan. Vervaarlijke scharen, poten die ontworpen zijn om zich in te graven, te zwemmen, zijwaarts te lopen én de ogen op steeltjes.

Dit is hoe een krab het leven begint, maar op de foto zien we hoe het op het strand is beëindigd.

Een zilvemeeuw werd door ons gerstoord tijdens gulzige sloopwerkzaamheden. Luid protesterend vloog de meeuw op en liet de onderdelen als een puzzel achter.

Het kostte ons daarna weinig moeite om de stukjes van de legpuzzel bij elkaar te passen en het drama te reconstrueren.


Gevaarlijke mix… #sluipvuil

Als je wat beter kijkt naar alle aanspoelsels op de vloedlijn zie je dat er niet alleen natuurlijk materiaal bij zit.

Veel plastic, hengeldraad, schoenen, nylon touw, handschoenen en ook vaak stukken net.

Wat kleurtjes betreft een vrolijk tafereel, maar er schuilt een groot gevaar achter dit kleurrijke palet.

Maar al te vaak treffen we gestrikte slachtoffers aan in ronddrijvende netten.

Veelal jan-van-genten en meeuwen, maar ook regelmatig een zeehond.

De noordse stormvogels die we dood aantreffen nemen we mee voor onderzoek en het is schrikbarend wat er aan hoeveelheden plastic deeltjes in hun magen wordt aangetroffen.

De vrolijke kleurtjes op de vloedlijn betekenen niet voor iedereen een feest!