Het JAd museum

Hoewel we volgens de definitie niet helemaal voldoen aan de criteria van een museum, vinden we het wel lekker klinken.

Het is een permanente tentoonstelling, op verzoek te bekijken door publiek en zonder enig winstmerk.

Een verbreding van onze voorlichting en educatie rondom de vloedlijn.

De verkregen spullen van Josee en Peter, gecombineerd met zelf gevonden zaken was de aanleiding tot deze kleine tentoonstelling.

Omdat mijn bonuszoon Julius verzamelaar is en mede eigenaar van deze spullen lag de naam voor de hand:

Een samenvoeging én een verwijzing: JAd

We hebben nu in elk geval een plek waar we leuke strandvondsten in de toekomst kwijt kunnen.


Odobenus rosmarus

De mensen die beweren dat de Walrus niet in ons land voorkomt hebben niet helemaal gelijk.

Eenmaal in ons gezellige huisje op het terrein van Josee en Peter, jutters op Ameland, lieten ze ons enkele foto’s zien van hun ontmoeting met een walrus op het strand, enige, jaren geleden.

23 Januari 1998 trof men inderdaad op het strand van Ameland een heuse levende walrus.

Een stevige kerel in prima conditie en duidelijk op een flinke ontdekkingstocht.

Waarschijnlijk met een noordelijke stroming via Engeland op Ameland terechtgekomen en nu even uitrustend op het strand.

Vanwege zijn goede conditie is toen besloten niet in te grijpen en het dier is dan ook later, op eigen kracht via Denemarken teruggekeerd naar zijn geboortegrond, de noordelijke wateren boven Noorwegen.

Een verrassend bezoek van een heuse walrus!


Zeeuwser wordt het niet

Laag water, het oude haventje aan de Oosterschelde is vrijwel drooggevallen. Het verschil tussen hoog- en laag water bedraagt hier zo’n drie meter. Het enige scheepje dat er nog ligt rust op het zand. Op de achtergrond de betonnen oeverversterking met daarop wier en zeesla. Op de voorgrond de verweerde palen die in deze zilte omstandigheden geen lang leven beschoren zullen zijn, paalworm zal zijn werk doen. De visdief zit uit te rusten en zijn voedsel te verteren. Mooie slanke vogel die hier van begin april tot eind september verblijft om zich voort te planten. Het oranje van de korte pootjes en de snavel knalt eruit en geeft het accent aan de foto. Wat niet over te brengen is, zijn de geuren van het rottend wier, opdrogende resten van schaaldieren en de zilte wind. Zeeuwser wordt het niet.


En we noemen haar Bornrif.

In 1880 geboren in opdracht van koning Willem lll is de vuurtoren van Ameland met zijn 55 meter een van de oudere en zeker de langste bewoner van Ameland.

Geheel gemaakt van gietijzer en opvallend gebandeerd met rood en witte vlakken.

Een stoer en opvallend baken om de scheepvaart te waarschuwen waar het land zich bevind.

In vroeger dagen maakte men wel eens misbruik van de functie van een vuurbaken en werd dan een vuur aangestoken op het strand om de stuurlui van passerende schepen te misleiden en om op deze manier een stranding uit te lokken.

Als er dan een schip op de kust liep en kapseisde of in tweeën brak, kwamen allen bewoners naar het strand om de aangespoelde spullen te verzamelen.

Om te overleven ging men blijkbaar geen enkel middel uit de weg.

Overigens kwamen deze praktijken langs de hele Nederlandse kust voor, het jutten zit hem blijkbaar in ons bloed.

Nu verlicht de vuurtoren van Ameland met een herkenbare regelmaat de zee rondom dit mooie eiland en kun je Bornklif als toerist ook nog een bezoekje brengen.

Tegenwoordig een betrouwbaar baken voor de passerende schepen.


Jutten op Ameland

Een tijdje geleden speelde onze stichting een rol in een tv programma over “jutten langs de waterlijn”.

Julius (9 jaar) liet zijn collectie gevonden spullen zien en had bij sommige voorwerpen een leuk verhaal.

Wat schetste onze verbazing toen er een jutter uit Ameland contact opnam met onze stichting omdat hij Julius wilde spreken, na het zien van de uitzending.

Hij had nog veel spullen liggen die hij afgelopen 40 jaar gevonden had op het strand van Terschelling en Ameland.

Zijn vrouw en hij hadden besloten om te gaan emigreren en ze vonden de jonge Julius precies de juiste man om hun collectie aan over te dragen.

Of we langs wilden komen……

Natuurlijk wilden we dat!

Op de foto staat de aankomende veerboot in Holwerd die ons naar Ameland zou gaan brengen.

Een rit van 3 uur naar de pont, een overtocht van een uur en dan ben je op het mooie Ameland.

Wachtend op de boot was Julius alvast begonnen met jutten en al snel had hij enige onderdelen van diverse krabben bij elkaar gescharreld op de basalt keien van de aanlegsteiger.

Een eikapsel van de stekelstaartrog maakte de “wachtkamercollectie” compleet.


Te vroeg geboren..

Het is nu weer de tijd dat er gewone zeehonden worden geboren.

In tegenstelling tot de pup van de kegelrob worden deze pups normaliter met een korte vacht geboren en zijn ze de nestharen al kwijtgeraakt in de baarmoeder.

Onderstaand dood diertje werd gisteren door Marieke op het strand gevonden en gelijk gemeld.

Natuurlijk zijn we gaan kijken en hebben we het diertje geborgen.

Mijn hand geeft al aan hoe klein dit zeehondje was.

Aan de vacht is duidelijk te zien dat de pup te vroeg is geboren.

Waarom het mis is gegaan zullen we niet weten, maar deze pup heeft de vroeggeboorte niet overleefd.

De beruchte, scherpe tandjes zijn in dit stadium nog niet te zien.

Mocht je onverhoopt een levende pup tegenkomen op het strand, hou dan afstand, laat het dier met rust, hou de hond aan de lijn en bel 144.

Zeehondenwachters komen de situatie dan bekijken en in overleg wordt er dan beslist of er wat moet gebeuren of niet.

Pups zijn niet altijd ziek of gewond als ze op het strand liggen.


Jutten met Julius voor Zapp

Afgelopen vrijdag is de NPO opnames komen maken in Rockanje voor het programma Zapp Your Planet.

Julius, de zoon van Marjolein was deze keer het middelpunt van de dag.

Jutten…, afval en bijzondere vondsten op het strand, dat is waar het deze aflevering van Zapp over gaat.

Eerst zijn we naar het strand gereden, want daar komen alle vondsten vandaan.

Met zijn 7en, in 2 bubbels, in onze avonturen strandrover, even flink opschuiven en rijden maar…

Gelukkig kwam er een waterig zonnetje door de brekende bewolking en kon er snel worden begonnen met de opnames op het strand van Rockanje.

Na een gezellige lunch kon Julius al zijn vondsten laten zien in zijn “Juthut”

Een pop up museum in de avonturen hut voor zijn vrienden, bekenden en voor speciale gelegenheden als vandaag.

De spannende middag werd afgesloten met een ongedwongen interview onder de bloeiende appelboom vlak bij de Juthut.

Over 3 weken kunnen we het resultaat zien bij het programma Zapp Your Planet bij de NPO.

Dank voor de gezellige dag, cameraploeg van de NPO!


Dit begrijpt toch iedereen?

Alles wat je weggooit komt ergens terecht.

Helaas ook vaak in zee. Je hoeft maar wat beter naar de vloedlijn te kijken en je ziet dat het aanspoelsel soms veel van ons afval bevat.

Veel ervan zijn plastic deeltjes en daar schuilt nu net het gevaar.

Afgezien van het feit dat kleine deeltjes zelfs al in moedermelk worden aangetroffen, kosten ze ook aan zeevogels vaak het leven.

Op de foto zie je de inhoud van de maag van een noordse stormvogel.

Een zeevogel die wel eens dood aanspoelt op het strand en dan voor onderzoek door ons wordt meegenomen.

Deze vogels pikken vaak voedseldeeltjes uit het water en krijgen op deze manier veel plastic binnen.

Wat je weggooit, komt ergens terecht…. dat begrijpt toch iedereen?


De fluwelen zwemkrab

Een prachtige naam die vooral verwijst naar het behaarde schild van deze krab.

Het gedrag van deze soort is echter vrij agressief en bij de minste dreiging komen zijn scharen dreigend naar voren.

Het is een uitstekende zwemmer en dat doet de krab met de achterste poten die uitgerust zijn met peddels (zie foto). Vandaar de naam “zwemkrab”.

Al zwemmend jaagt de krab op andere kreeftachtigen, schelpdieren, wormen en visjes. Een echte carnivoor dus.

Het is een zuidelijke soort en heeft zich door de warme winters sterk kunnen uitbreiden aan onze kust.

Voor deze krab was het verhaal teneinde en diende het gestrande gereedschap slechts als een herinnering aan zijn bestaan.