Archives februari 2019

Kraai met platvoeten

5 meter boven het water met een mooi uitzicht over de spuisluis zat een kraai rustig om zich heen te kijken. Niets bijzonders, wel mooi om te zien. De serene rust die het tafereeltje uitstraalde deed denken aan Otis Redding, ” Sittin’ on the Dock of the Bay” , maar dat voor de ouderen onder ons. Thuis op het scherm valt iets op: geen enkele teen van de vogel is gespannen, ze raken zelfs de paal niet. De kraai steunt dus alleen op het centrale deel van de poot. Was het een mens dan zou je een steunzooltje overwegen.


Strandvondst

Op het strand vind je altijd wel iets, moet ook deze zilvermeeuw gedacht hebben. Wat voor hem een leuke vondst was, was voor de zeester een vervelende ontmoeting met een dodelijke afloop. Na 5 keer heen en weer slingeren en twee keer opnieuw oppakken had de zilvermeeuw de zeester goed in de bek. Met drie slokdarmsamentrekkingen belandde de zeester in de maag om daar voor eeuwig ten onder te gaan in de maagzuren .


Einde winter 2

Even verderop een jonge bok gespot met het gewei nog in de basthuid, deze wordt in de periode maart-juni afgeschuurd. Een bok met een gewei zonder vertakkingen wordt een spitser genoemd. Het aantal vertakkingen wordt niet bepaald door de leeftijd ( wel beïnvloed) maar is vaak genetisch afhankelijk.


Einde winter 1

Einde winter, het voedsel in het bos begint op te raken. De reeen laten zich noodgedwongen steeds meer zien aan de rand van het bos en op de open vlakten van de duinen. Sporen veelvuldig ook op het strand te zien. Dit biedt volop kansen om ze goed te fotograferen, zoals deze jonge geit. Over twee maanden wordt dit door het betere voedselaanbod in de beschutting van de bomen vrijwel onmogelijk. Dus er nog maar even van genieten!


Zeehond op steiger bij “Wereld aan Strand” #Ouddorp

Een Duitse dame belde ongerust en vertelde dat er bij haar op de steiger een grote zeehond lag.

Het dier zou mogelijk niet het water in kunnen.

Voor alle zekerheid toch maar weer in de auto gestapt en naar de Punt gereden aan de Grevelingen.

Eenmaal ter plaatse bleek het te gaan om een oude bekende met een wat afwijkende tekening op de vacht.

Volledig gezond en genietend van de rust…

Geen verdere actie ondernomen.


Melding levende zeehond #Maasvlakte

Geduldig legde de melder uit waar hij de zeehond had aangetroffen.

“300 Meter naar links als u vanaf de reddingsbrigade het strand op komt”.

“Het beestje heeft wat bloed om de snuit en is weinig alert!”

“Ik loop wel even terug en ga in de buurt van het dier staan wachten op u”.

Omdat het bijna donker was een fijn gebaar.

Van ver zagen we de melder al staan bij de waterlijn en op enige afstand inderdaad een kleine zeehond.

Het dier was door al de aandacht toch wat meer alert geworden en bobberde een stukje richting het water.

Dit vereiste enige tactiek en met wat afleiding en kruip en sluip werk, konden we het dier net voor het in het water vluchtte, vangen.

De foto zegt genoeg.

Deze kleine gewone zeehond hebben we met spoed naar opvangcentrum gebracht.

Melder Brian, dank voor je adequaat optreden!