Groot en indrukwekkend, maar de dagen zat

Een melding via werklui op de Maasvlakte: “Een groot dier op het strand bij P6!”

Al snel waren we ter plaatse en stonden we oog in oog met een volwassen kegelrob. Met een lengte van 2,50 m en een geschat gewicht van meer dan 200kg een indrukwekkende verschijning! (zie ons YouTube account)

Helaas maakte het dier een vermoeide en zieke indruk. Zag er mager uit en reageerde weinig alert.

Aan het gele kleurmerk en een wond aan zijn snuit konden we zien dat het ging om het dier dat al een paar dagen op het strand had gelegen bij Kijkduin.

Nu dus hier en blijkbaar stervende.

Na overleg is besloten het indrukwekkende dier te blijven observeren en zoveel mogelijk met rust te laten. Ook het publiek is zoveel mogelijk op afstand gehouden.

Uiteindelijk is de oude kegelrob, hier op het strand rustig ingeslapen.

Ook wilde dieren gaan een keertje dood.


Pop up, nu online!

Door het contactverbod i.v.m. de corona problematiek zou het onverantwoord zijn om met de aanhanger op locatie te verschijnen.

De nieuwsitems hebben sinds vorige week een andere invulling gekregen. Uitgebreide info in plaats van snelle berichtgeving.

Op deze manier kunnen we jullie toch de verhalen brengen die we normaliter bij de avonturen aanhanger vertellen.

Veel leesplezier en hopelijk zien we elkaar deze zomer weer op het strand.


Zeehond op het fossielenstrand.

Renate was weer aan het zoeken op een zonovergoten Maasvlakte strand.

Haar belangstelling gaat voornamelijk uit naar fossielen. Restanten uit de tijd dat Engeland nog verbonden was met Nederland.

Deze keer echter trof ze een vermoeid en gewond zeehondje aan op de vloedlijn.

Door haar alertheid en haar melding ontmoeten we Renate een half uur later, in de buurt van het gestrande dier.

Uit een eerste onderzoek bleek dat de jonge kegelrob slechts lichte verwondingen had, maar wel erg vermoeid leek.

Na overleg met de opvang is besloten het dier over te brengen naar een locatie waar geen mensen mochten komen en waar we het zeehondje goed in de gaten konden houden.

We hebben een geel kleurmerk aangebracht, zodat we het dier later zouden kunnen herkennen en hem een zonnig en verscholen plekje gegeven.

Dank voor je hulp en de foto’s, Renate!


Mondkapje en handschoenen.

Niet vanwege het corona virus, maar omdat verzwakte en dode zeezoogdieren, die gestrand zijn, behoorlijk wat bedreigende ziektes bij zich kunnen dragen.

Een goede bescherming is dus noodzakelijk als we er bij worden geroepen om ze te beschrijven en te bergen.

Vanmiddag liepen er honderden mensen op het Maasvlakte strand. Loslopende honden, nieuwsgierige kinderen en hun ouders.

Het is dus zaak om zo snel mogelijk te reageren op dit soort strandingen.

Binnen een half uur na de melding is deze onfortuinlijke, gewone zeehond dan ook door ons geborgen op de Maasvlakte2.


Te druk voor zeehonden op het strand..

Bart belde om een zeehondje te melden wat tussen de blokken bij P6 op de Maasvlakte lag.

Het dier trok zich weinig aan van de omstanders en had verder weinig intentie om naar zee te vertrekken.

Wellicht door de maatregelen tegen het coronavirus, was het nu veel drukker op de stranden dan normaal.

Bart is bij het dier gebleven tot wij ter plaatse kwamen en heeft andere wandelaars op een afstand gehouden.

Dank hiervoor!

Een ongelukkige combinatie: veel wandelaars en een vermoeide zeehond.

Na overleg de grijze zeehond verplaatst naar een rustiger locatie.

Wordt door ons in de gaten gehouden.


Verstrikt in visnet

De 4 jongelui stonden al op ons te wachten toen we het strand van de Kwade Hoek op reden.

Zij hadden het dier ontdekt langs de waterlijn en onmiddellijk de Opvang gebeld.

Op ons verzoek hebben ze andere wandelaars bij het dier weggehouden. Complimenten hiervoor!

Een jonge kegelrob lag op de buik langs de waterlijn en probeerde het strand op te komen.

Doordat er een visnet strak om de nek en voorflappen zat, lukte dit maar moeizaam en het was duidelijk dat we snel moesten ingrijpen.

Dit werd spannend…, het dier lag op de waterlijn en kon direct het water in vluchten.

Met beleid en met wat afleiding is het ons uiteindelijk gelukt het nog alerte dier te pakken te krijgen.

Het water kwam nu snel op dus waren we geen minuut te vroeg…..

Uiteindelijk is besloten het dier bij Aseal van het insnijdende net te verlossen.

Omdat de verwonding ernstiger en de conditie slechter waren dan gedacht is het dier opgenomen ter revalidatie.


Bij het eerste licht #Maasvlakte

Eind van de middag had ik Marion aan de telefoon. Ze had een kadaver gemeld en ik wilde graag iets meer weten over de locatie.

Terloops melde ze dat er een levende zeehond op het strand had gelegen, die door wandelaars het water in was gejaagd.

Later kreeg ik nog een berichtje van haar, dat het dier toch weer terug op het strand kwam als de kust weer veilig was.

Marion was er duidelijk niet gerust op…. en ik ook niet.

Het was inmiddels donker en ik besloot de volgende morgen bij het eerste licht te gaan kijken.

Wekker om 05 uur en vanaf 06 uur ben ik gaan zoeken.. Spoedig zouden de eerste wandelaars immers al weer op het strand verschijnen.

Gelukkig vond ik het sterk verzwakte dier al vlug tussen P5 en P6 op het strand, op de vloedlijn.

Na overleg gevangen en naar Aseal gebracht.

Dank voor je melding, Marion en dank voor je hulp bij het sjouwen, Pablo!


Eenzaam en nat

Marleen heeft het dier gemeld en wij hebben direct gereageerd.

“Het diertje ligt te rillen en heeft wondjes aan het hoofd en ook het rechter oog lijkt aangedaan”.

Na nogmaals bellen was de exacte locatie duidelijk en konden we op pad.

Vanaf de strandovergang was het namelijk nog een 15 minuten lopen. Kist, handschoenen en andere spullen mee en sjokken maar……..

Op de strandhaak bij de Slufter op de Maasvlakte lag een jonge kegelrob. Niet alert, oogproblemen en een paar flinke wonden op de kop..

Natuurlijk konden we dit dier niet laten liggen! De meeuwen zaten immers al klaar om aan dit maal te beginnen.

Gevangen.., 32 kg mee gesjouwd richting de auto en naar Aseal gebracht.

Dank je wel, Marleen!


Zondagspup

Net terug van het opvangcentrum, krijgen we weer een melding.

Een kleine zeehond, hoog op het strand en niet van plan om naar zee te vertrekken.

De melder was zo sportief om bij de zeehond te blijven en ons de exacte locatie te duiden.

Zwaaiend in de duinen loodste hij ons naar de “plaats delict’.

Het dier had inmiddels flink wat belangstelling op de zondagmiddag, maar trok zich er weinig van aan.

Na een korte inspectie bleek het dier kerngezond en gewoon lekker te willen slapen.

Omdat de combinatie met loslopende honden, nieuwsgierige wandelaars en zeehonden niet ideaal is, hebben we het dier verplaatst naar een rustiger locatie.