Zogen.., zuigen.. of alleen maar hoeven te slikken?

Lang werd gedacht dat de tepels van een vrouwelijke zeehond ook verborgen bleven tijdens het melk geven.

De pup zou dan de melk in de mond gespoten krijgen, na het aanstoten van de buik van de moeder.

Een van onze strandwachters dacht echter (van een afstand) een wezenlijk verschil te zien in dit tafereel tussen moeder en kind. Hij zag de pup toch duidelijk zuigen aan een uitstekende tepel.

Dit herhaalde zich vaker na verschillende observaties.

Op onderstaande foto van Ad Aleman zagen we de bevestiging van onze waarnemingen:

De tepel staat aanlokkelijk omhoog en de pup moet duidelijk moeite doen om de melk binnen te krijgen.

Een zogende pup is dus ook een zuigende pup.

Vertederend waren ook de pogingen van moeder om het dier te prikkelen om te gaan drinken.

Rollen, duwen, met de voorflap naar beneden duwen en vaak een stuk over het strand bobberen bij de pup vandaan.

Pas na anderhalve dag had de pup door waar de melk te vinden was.

Net als bij mensen moest het hele gebeuren eerst op gang komen.

Dank Ad Aleman voor de prachtige foto’s van dit vertederende tafereel!


Witte vacht verloren en moe

Deze, net verhaarde pup kwam het strand op bobberen en vond een plekje uit de harde wind.

Moederdier heeft de pup al een tijdje geleden alleen gelaten en nu moet de stoere pup het verder zelf doen.

Nieuwe ervaringen en voor het eerst zelfstandig je voedsel vinden, kost veel energie.

Om het dier deze noodzakelijke rust te gunnen, hebben we het gebied afgezet met waarschuwingsbordjes.

Hierdoor hielden de strandbezoekers zich prima aan de regels.

Het is tenslotte niet alleen respectvol, maar ook strafbaar om deze dieren te verstoren.


Vette moedermelk

Veel dikker krijg je ze niet!

Nadat ze zijn geboren komt moeder haar pup regelmatig melk geven.

In ideale gevallen kan een jonge grijze pup wel een kilo per dag aankomen.

Soms zijn ze wel 15 kg gegroeid als het moment komt dat moeder ze in de steek laat.

Een goede start voor een zelfstandig leven!

Deze pup ziet er tevreden en weldoorvoed uit en hebben we dan ook lekker laten rusten op het strand.

We hebben deze pup wel een kleurmerk gegeven om het dier makkelijker te kunnen herkennen bij nieuwe meldingen.


Huilers op het strand

De komende twee maanden worden er weer jongen geboren van de grijze zeehond.

Deze “witte” pups kan men soms op het strand of in de duinen aantreffen.

Vaak blijven ze een langere tijd op die plek liggen en komt moeder regelmatig aan land om de pasgeboren pup te laten drinken.

Mocht je een dergelijke pup tegenkomen, denk dan niet dat dit huilende dier zijn moeder kwijt is.

Het enige dat de witte pup wil is drinken, net als onze baby’s.

De moeder is vaak vlak bij in zee en houdt de zaak goed in de gaten.

Als er mensen om de pup heen blijven staan, durft ze niet het land op te komen en krijgt de pup geen eten.

Pas als de kust weer vrij is kan moeder weer het land op bobberen om haar pup drinken te geven.

Houdt dus onmiddellijk flink afstand (minstens 100 meter) en raak de pup in elk geval nooit aan!

Zo kan het dier flink groeien en na een dag of 10 zelfstandig naar zee vertrekken.

Maak van een pasgeboren zeehond geen wees!


Niet alle zeehondenpups worden groot.

Gisteren werden er weer 2 dode pups van de gewone zeehond gemeld.

Ze lagen op de hoogwaterlijn van het Maasvlaktestrand.

Een oplettende strandganger had de 2 kadavers gemeld en we konden dus snel reageren op de melding.

Zeker op een zonnige dag bestaat er al snel een mogelijkheid van contact tussen mens\hond en de kadavers.

Er bestaat altijd het risico van overdracht van ziekte verwekkers naar bezoekers van het strand.

Met respect en persoonlijke hygiëne maatregelen hebben we de overleden pups onderzocht en geschouwd.

Verpakt in volledig afgesloten lijkzakken hebben we de 2 kadavers uiteindelijk geborgen.

Fijn dat er menen zijn die de moeite nemen om overleden dieren te melden.

Voorkomen is beter dan genezen.


Joep de Zeehond

Om enige structuur in mijn fotoarchief aan te brengen heb ik deze pup maar gecodeerd als “Joep de Zeehond”. Joep de Zeehond lag al een kleine drie weken op deze plek, vermoedelijk daar ook geboren. Op moment van de opname zo’n beetje aan het eind van de zoogperiode en maximaal op gewicht. Het zou me niets verbazen als dit rond 40 kilo was. Aan de kop te zien was het verharen op gang gekomen. De witte vacht gaat plaats maken voor een gladdere donkergrijze. Hier kan beter mee gezwommen worden (en vis gevangen). Let op de nagels aan de poten, scherp en lang. De tanden mogen er ook zijn, afstand houden dus. De beesten zijn goed in staat om van zich af te bijten.


Gelukkig Nieuwjaar.

Nadat de pups van de grijze zeehond 3 a 4 weken zijn gezoogd en zo,n 15 kg zijn aangekomen, laat moeder ze los.

Wel doorvoed en moe van alle nieuwe indrukken liggen ze soms te slapen op het strand.

Dit dier is nog maar een paar weken oud en flink aan het verharen.

Zijn verwachtingen voor de komende maanden zullen niet veel afwijken van de onze voor het aanstaande nieuwe jaar.

Wij wensen deze jonge kegelrob én onze lezers een gelukkig en gezond nieuw jaar!


Zeehonden pup op het strand.

In december en januari worden bij ons de jonge grijze zeehonden geboren.

Deze pups zijn ook wel bekend als een “witje” of een huiler.

De laatste dagen zijn er al diverse pups aangetroffen op onze stranden.

Moeder laat de pup dan even rusten om zelf op jacht te kunnen gaan en komt een aantal keren per dag terug om haar jong te zogen.

De jonge dieren liggen dan vaak te slapen op het strand in afwachting van de terugkomst van het moederdier.

Na een melding proberen we altijd om de omgeving van de pup veilig te stellen.

Gelukkig hebben steeds meer strandgangers het respect om op afstand te blijven.

Helaas zijn er de loslopende honden en/of de nieuwsgierige wandelaars die het slapende diertje toch verstoren.

In dat geval durft moeder haar pup niet langer meer te benaderen en bij herhaalde verstoringen blijft het witje zonder moeder dier achter op het strand.

Mocht u een pup tegenkomen, blijf dan op grote afstand genieten en verstoor het tafereel niet.

Een blijk van respect, lijkt me.


Dank aan de Reddingsbrigade Ouddorp

Dinsdagmiddag kwam er een melding binnen via een Duitse strandbezoeker over een stranding van een kleine zeehond bij Ouddorp.

Gezien de beschrijving van het aanwezig kleurmerk zou het gaan om een pup die eerder op het strand van Rockanje had gelegen.

Een reden te meer om naar het dier te gaan kijken.

Het weer was uitstekend en we vreesden voor veel bekijks van de aanwezige badgasten.

Als het dier weer het water in zou worden gejaagd konden we de conditie van de pup niet beoordelen.

Eenmaal op het strand werd ik door de reddingsbrigade naar de juist locatie gedirigeerd.

En tot mijn grote opluchting had de Reddingsbrigade in Ouddorp met 2 auto’s de omgeving van het gestrande dier veilig gesteld.

Men hield het aanwezige publiek keurig op afstand en daardoor konden we het nog jonge dier gelukkig goed beoordelen.

Dank dames en heren van de reddingsbrigade, uitstekend gereageerd!

Met hun hulp hebben we het dier hierdoor rustig kunnen beoordelen en kunnen wegen.

Na overleg is besloten om de nog alerte pup te verplaatsen naar een strand zonder publiek.

Door het eerder aangebrachte kleurmerk kunnen we het dier nog een tijdje volgen en in de gaten houden.

Terughoudende opvang blijft ons motto!


Zeehond op strand Rockanje

Al ruim een dag had de vermoeide jonge zeehond in de duinen gelegen. Vooral slapend, uit de wind en uit het zicht van wandelaars.

De kegelrob had zijn slaapplek goed uitgekozen, in een vogelrustgebied en nu, tijdens de broedperiode verboden voor wandelaars.

Na een melding is het dier die dag door ons gemerkt en goed in de gaten gehouden De conditie leek die dag aardig te verbeteren.

Helaas is het zeehondje de volgende dag toch de duinen uit gejaagd door loslopende honden en midden op het strand komen te liggen. Omringt door nieuwsgierige strandgangers.

We werden gelukkig vrij snel gebeld en na overleg is besloten om het gebied rondom het dier ruim af te zetten met waarschuwingsborden en het zeehondje verder goed in de gaten te houden.

Veel wandelaars respecteerden de borden, hielden afstand en deden de honden aan de lijn. Dank hiervoor!

Tegen zonsondergang werd het gelukkig stil en hebben we het zeehondje een goede nacht gewenst.

De volgende ochtend was het inmiddels de 3e dag dat de kegelrob op het strand lag en is uiteindelijk, na overleg besloten om het, inmiddels verzwakte dier voor onderzoek naar Aseal te brengen.

Meestal redden deze dieren zichzelf, maar in dit geval lukte dit niet en hebben we uiteindelijk toch maar een handje geholpen.