Melding bruinvis via SOS Dolfijn.

SOS Dolfijn had keurig een bericht ontvangen van strandgangers op de Maasvlakte, dat er een dode bruinvis was aangespoeld.

Dat is inderdaad de beste procedure.

Bij een stranding van een levend dier, zeker!!

Annemarie heeft de melding direct doorgezet naar ons en we konden daardoor snel actie ondernemen.

Het dier, een mannetje, opgemeten (1.28m), beschreven en geborgen vlg. protocol EHBZ.

 

 


Zoektocht naar gewonde zeehond

We kregen tegen de avond een vage melding via opvangcentrum.

Een stranding van zeehond met wond in de hals.

Terwijl de avondzon haar licht over onze inzet liet schijnen, bleek het uiteindelijk een kadaver te betreffen in de binnenhaven, bij Euromax.

Het schijnsel van de ondergaande zon paste wel bij het teleurstellende einde van onze zoektocht.


Opnieuw bergen dode zeehond

Net terug van berging bruinvis, wordt ik opnieuw gebeld door de Reddingsbrigade Maasvlakte.

Weer een kadaver, nu bij P5.

Een kleine zeehond op de vloedlijn.

Eenmaal ter plaatse bleek de zeehond kleiner dan hij in zijn originele vorm is geweest.

De kop ontbrak en slechts de Atlas en Draaier staken fier nog uit de romp.

Dit jonge dier was al enige tijd geleden naar de eeuwige jachtvelden vertrokken!

Neus dicht, handschoenen aan en voorzichtig bergen…..

 

 


Dode bruinvis op Maasvlakte strand.

Rond 11.30 kregen we een melding van de reddingsbrigade Maasvlakte, dat er een kadaver van kleine bruinvis was aangespoeld.

Ter hoogte van het “kunstwerk” zou het dier op de hoogwaterlijn liggen.

Een van de medewerkers van de reddingsbrigade is meegereden en heeft geholpen het dier te bergen.

Het kadaver betrof een nog onvolwassen mannetje van 1.20 m. lengte.

Volgens protocol geborgen en afgehandeld.

 


Overdracht met EHBZ Noordwijk.

Aan het kadaver van vanmorgen, op Maasvlakte 2, was weinig te zien.

Gaaf, op een schaafplek na en nog vrij vers.

Geen direct aanwijsbare doodsoorzaak.

Het zeehonden centrum in Pieterburen wilde dit dier graag voor onderzoek.

Met hulp van collega’s uit Noordwijk is de grijze zeehond nu op transport naar Groningen.

Overdracht in Westvoorne.

 


Helpende handen…

“Het dier ligt ter hoogte van de gsm-mast, bij de rode palen”.

“Best een flink kadaver, half in het water…”

Via de post van de reddingsbrigade het strand op en even de verrekijker gebruiken.

Een forse zeehond lag opvallend op de waterlijn.

Kunnen we daar komen zonder ons vast te rijden?

En hoe krijgen we dit grote dier in de auto?

Een paar strandgangers keken belangstellend toe en de zanderige bodem bleek redelijk begaanbaar voor de landrover.

“Zonde hé, meneer, kan ik helpen?”

Deze vraag is dus de reden dat deze behulpzame strandganger op de foto staat, naast onze landrover.

Samen hebben we namelijk een dier van 2 meter met een gewicht van rond de 180kg, in de auto gelegd.

Netjes in een lijkzak en met inachtneming van onze persoonlijke veiligheid.

Zijn glimlach is er dan ook een van opluchting en trots.

De jonge man, grijze zeehond gaat vanmiddag nog op transport voor onderzoek.

Collega’s uit Noordwijk komen hem ophalen.

Dank voor jullie hulp!


Westenwind meldingen…

Het is nu en paar dagen westenwind en dan spoelen er wat meer kadavers aan.

Een bevriende vogelaar meldt kadaver van een jonge zeehond voor de trektelpost Maasvlakte2.

Nog maar net en nat uit Brielle, vlug de laarzen weer aangetrokken.

Al de derde keer deze week tijdens het avondeten!

Een pup gewone zeehond, in verre staat van ontbinding, zonder kop.

Alles went, zeggen ze…..

 


“Beetje dood” bij buis 97 op de Maasvlakte.

Tijdens het avondmaal een melding over een dode bruinvis op de Maasvlakte.

Laatste happen snel doorgeslikt en samen met medestrijder Martin, naar het strand gereden.

Eenmaal op locatie bleek het een nog onvolwassen bruinvis van 1.05m lengte.

Een man, maar deze was echt héél dood, ondanks het feit dat een borrelend geluid iets anders deed vermoeden.

“Leeft ie toch nog een beetje!” zei een van de kinderen die stonden te kijken tijdens de berging.

Wij hebben hem gemeld als zijnde “een beetje dood”.

 

 

 


Melding en actie zonder foto

Om 16.38 komt er een melding binnen, via opvangcentrum.

“Op Maasvlakte, tussen **** palen ligt een levend klein zeehondje op het strand”.

Snel Martin gebeld en samen op weg naar het strand van de Maasvlakte.

Als het beestje zomaar tussen de wandelaars ligt kan dit betekenen dat er iets aan de hand is met het dier.

Hoeft niet, maar doorgaans zijn ze vrij schuw, zeker de gewone zeehond.

Eenmaal ter plaatse geen zeehondje meer aangetroffen.

Besloten tot sporen onderzoek, soms kun je diarree of bloed aantreffen.

Al spoedig de plek gevonden waar het dier had gelegen.

Prenten van een grote hond en de afdruk van schoenen lijken er op te wijzen dat het dier het water in is gejaagd.

Misschien niets aan de hand…, maar dat zullen we vandaag niet meer weten.

Morgenochtend heel vroeg weer gaan kijken.

Daarom nu geen foto!

 


Een berging met een uitdaging.

Bedenkelijk staan Martin en ik gebogen over het gestrande kadaver van 200kg en een lengte van bijna 2.50m.

Hoe krijgen we deze stevige dame van het strand?

We hebben dit eerder gedaan, maar toen was het strand makkelijker begaanbaar.

Nu zitten we bij de vloedlijn gelijk vast.

Toch is het ons gelukt.

Beetje rollen, beetje vlechtwerk, de sleepkabel verlengt met 30 meter en…. trekken maar!

Na overleg met Haven Rotterdam, van Parkeerterrein 6 direct naar destructie.