Een beer op het strand!

Geen zeezoogdieren gestrand vanmorgen, gelukkig.

Ondanks de forse westenwind en de heftige buien, vannacht.

Wat we wel aantroffen, was een Beer!

Een Grote Beer.

Deze nachtvlinder, met tijgerprint, lag gesneuveld op de vloedlijn.

In zijn verschijning als rups is het dier fors behaard en bruin, vandaar de naam.

 

 

 


Een Jan met korte achternaam!

Een prachtige zeevogel met een spanwijdte van 1,80m.

Deze volwassen Jan-van-gent was helaas niet meer in leven.

Gestrand op de vloedlijn van Maasvlakte2.

Broedt op richels van klifkusten en leeft voornamelijk op volle zee.

Vangt vis door middel van spectaculaire duikvluchten.

Vooral van september tot januari te zien voor onze kust.

Meest bij aanlandige wind.


Tja…. Wat is het verhaal?

Het is even na zessen in de ochtend.

De eerste zonnestralen strelen het nog koele zand.

Langs de vloedlijn ligt een raadsel.

Een paar vrij nieuwe sportschoenen, netjes opgevouwen sokken en een vest of jas….

Is dit het overblijfsel van een tragedie?

Zijn het de resten van een party?

Of is hier echte liefde in het spel?

Tja.., ik maak mijn eigen verhaal…, maar zal nooit weten of het klopt.

 


Niet alles is zilver wat blinkt!

Beetje verloren tussen de aangespoelde schelpen.

Blinkend in de zon, met een lengte van hooguit 4 cm.

Het kijkt me aan, maar ziet me niet…

Geen pier, maar wel zo dood.

Te klein om de EHBZ te verwittigen, te mooi om het beestje te negeren.

Een hele jonge Sprot of Haring.

Een moment van verwondering voor de ijverige mantelmeeuwen het hebben opgegeten.

Dus vlug een foto gemaakt.

 

 


Vanmorgen op het strand van #Rockanje. Een wulk en eikapsels die het beestje produceerd. Toevallig bij elkaar op de vloedlijn. 1000 tot 2000 eieren is normaal. Een enorme prestatie van deze slak, toch?


Het strand verandert voortdurend en is altijd vol verassingen. Een erg dynamisch gebied en na iedere stevige bries weer anders. Kustlijn verandert, duinen slaan af, nieuwe duintjes worden gevormd. De ene dag vol met schelpen en hout en plastic, na de volgende storm weer opvallend glad en schoon. En tussen dat alles kom je onverwachts dingen tegen die je nieuwsgierig maken. Zoals bijgaand houten krat dat na een stevige bries in september enige dagen op de vloedlijn lag te rollen. Meerdere keren gedacht “ wat zou hier in hebben gezeten” , totdat we het op een ochtend recht op , op het strand vonden en goed konden bekijken. Wat is TMC??? Een goochelen en het blijkt een compressorenfabriek in Oslo te zijn, sterk in scheepscompressoren die zeer hoge temperatuurverschillen moeten kunnen doorstaan van tropische hitte tot poolse vrieskou. Het lege krat is waarschijnlijk over boord geslagen, danwel gegooid. Een dag later was het krat verdwenen, gejut of door de zee weer meegenomen???