Tag voorneaanzee

Gewoon met rust laten!!

Het is niet alleen bij de wet verboden om deze beschermde dieren te verstoren, het heeft ook te maken met respect.

De waarschuwingsborden zijn duidelijk genoeg en voor iedereen te begrijpen.

Helaas kunnen loslopende honden niet lezen en volgen ze hun instinct.

Daarom nogmaals met klem een verzoek om je hond(en) aan te lijnen als je een rustende of een zieke/verzwakte zeehond tegenkomt!

Wij houden ze, na een melding 24 uur goed in de gaten en gunnen ze de broodnodige rust.

Dank je wel.


Zeepaddestoel

We hebben al vaker geschreven over deze opvallende kwal, ook wel bloemkoolkwal genoemd.

Hij doet zijn naam ook eer aan want zijn dikke lichaam heeft veel weg van de hoed van een paddestoel.

Lichtblauw van kleur, met een opvallende paarsblauw randje en dikke, korte tentakels.

Deze zeepaddestoelen kunnen een diameter hebben van wel 90 cm groot!

Ze netelen nauwelijks dus je hoeft niet bang te zijn om ze aan te raken.

In de herfst spoelen ze soms massaal aan.

Dit was vanmorgen het geval op het strand van Rockanje, er lagen duizenden kleine zeepaddestoelen op de hoogwaterlijn.

Een bijzonder gezicht!


Aangespoeld

De ochtend begon gisteren met een melding over een dode zeehond die een bruinvis bleekte zijn.

Omdat het kadaver al enige tijd in zee had rondgedreven, bespaar ik jullie de foto’s.

Al snel volgden nog 2 meldingen van aangespoelde dode zeehonden.

Op de vloedlijn lag nogal veel plastic en een kilometer lange strook met piepschuimkorrels.

We hebben tijdens onze inzet zoveel mogelijk plastic van de vloedlijn meegenomen.

De grote grijze zeehond was te groot om zelf te bergen en dit heeft dan ook een aannemer verzorgt.

Om een idee te hebben zie je hier een foto van strandwachter Joyce bij de gestrande grijze zeehond.


Een nieuw verenpak.

Omdat de veren van een vogel tijdens het gebruik flink slijten moeten deze regelmatig worden vervangen.

Bij de meeste soorten gebeurt dat ieder jaar een keer.

Omdat het paar- en broedseizoen niet geschikt is en de winter periode vaak voedselschaarste kent, blijkt het einde van de zomer de meest gunstige tijd.

Op de vloedlijn vind je dan ook in deze periode flink wat losse veren en veertjes.

Bij de eenden zie je dat ze zelfs 2 keer per jaar van kleding wisselen en dat doen ze dan ook maar gelijk goed.

Ze verliezen in een keer alle veren en kunnen dan een tijdje niet vliegen.

Vlak voor het broedseizoen willen ze er op zijn mooist uitzien en krijgen dan een splinternieuw trouwpak, het zogenaamde prachtkleed.

Op bovenstaande foto is een eidereend te zien die aan het ruien is naar een dikker winterkleed.

De eend werd gemeld als verzwakt, maar toen we het dier wilden benaderen zagen we dat het met de alertheid nog prima was gesteld.

Alleen het kleed bleek flink uitgevallen en weglopen of zwemmen was de enige optie voor deze eider.

We hebben het het dier dan ook verder met rust gelaten en de melder verteld dat er niets aan de hand bleek.


braakballen op het strand

Als je langs de vloedlijn loopt zie je ze soms liggen: kleine hoopjes, vaak uit elkaar gevallen, stukjes schelp.

Het zijn de braakballen van meeuwen, die het strand als rustplaats hebben gebruikt.

Langs onze kust zien we regelmatig kokmeeuwen, zwartkopmeeuwen, stormmeeuwen, kleine- en grote mantelmeeuwen en zilvermeeuwen.

Zij leven vaak van schelpdieren, maar ook van andere eetbare aanspoelsels.

Wat hun maag niet kan verteren wordt als een bal weer uitgekotst.

Dit noemen we braakballen.

Behalve meeuwen en uilen, produceren diverse andere soorten vogels ook regelmatig van dit soort onverteerbare  ballen.

Onder andere de ijsvogel, de roodborst, kraaiachtigen en diverse soorten roofvogels.

Het betreft dan vaak onverteerbare stukjes bot, haren, dekschildjes, takjes of graten..

Op de foto zijn diverse braakballen te zien van de kleine mantelmeeuw, die op de Maasvlakte broedt en zich te goed hebben gedaan aan de aanwezige schelpdieren.